Waarom blijf ik steeds in dezelfde patronen terugvallen?

Je neemt je voor om het deze keer anders te doen.

Je wilt eerder je grens aangeven. Niet weer overal ja op zeggen. Minder piekeren. Niet opnieuw in dezelfde discussie terechtkomen. Of eindelijk eens voor jezelf kiezen zonder je daar schuldig over te voelen.

En toch gebeurt het weer.

Misschien vraag je jezelf dan af:

“Waarom doe ik dit toch steeds?”

Het antwoord is niet altijd eenvoudig. Maar terugkerende patronen kunnen wel iets vertellen over hoe je gewend bent geraakt om met bepaalde situaties om te gaan.

Een patroon ontstaat niet zomaar

Veel van wat we doen, leren we gaandeweg.

We ontwikkelen manieren om met anderen om te gaan, onszelf te beschermen, verbinding te houden of moeilijke situaties het hoofd te bieden.

Misschien heb je bijvoorbeeld geleerd om:

• rekening te houden met iedereen om je heen

• conflicten zoveel mogelijk te vermijden

• sterk te zijn en niet snel om hulp te vragen

• jezelf aan te passen

• verantwoordelijkheid voor anderen te nemen

• hard te werken om waardering te krijgen

• je gevoelens liever voor jezelf te houden

Zo'n manier van reageren kan lange tijd heel goed voor je hebben gewerkt.

Maar wat ooit behulpzaam was, hoeft dat vandaag niet meer te zijn.

“Ik weet het wel, maar toch doe ik het”

Dat hoor ik regelmatig tijdens coaching.

Iemand weet bijvoorbeeld heel goed dat ze vaker nee zou moeten zeggen.

Maar wanneer iemand daadwerkelijk iets vraagt, zegt ze toch:

“Ja hoor, doe ik wel.”

Pas later merkt ze dat ze moe, geïrriteerd of teleurgesteld is.

Dat is het verschil tussen iets begrijpen en daadwerkelijk iets anders kunnen doen.

Daarom werk ik binnen Coaching Ede niet alleen met praten en nadenken.

Soms wordt een patroon veel duidelijker wanneer je het kunt zien of ervaren.

Waar komt jouw patroon vandaan?

Misschien ligt een deel van de verklaring in hoe je bent opgegroeid.

Misschien speelt een eerdere ervaring een rol.

Misschien heeft het te maken met verwachtingen die je aan jezelf stelt.

En soms weet je simpelweg niet waar het vandaan komt.

Dat hoeft ook niet altijd.

Binnen coaching hoeven we niet koste wat kost een oorzaak te vinden. Veel interessanter vind ik de vragen:

Wanneer gebeurt het?
Wat voel je op zo'n moment?
Wat doe je automatisch?
Wat levert dat je op?
En wat zou je eigenlijk anders willen doen?

Daar begint bewustwording.

Patronen binnen familie en relaties

Sommige patronen worden vooral zichtbaar in contact met andere mensen.

Je merkt bijvoorbeeld dat je bij je moeder onmiddellijk weer dat onzekere meisje wordt.

Dat je binnen je relatie steeds degene bent die toegeeft.

Dat je op je werk verantwoordelijkheid naar je toe trekt die eigenlijk niet van jou is.

Of dat je het moeilijk vindt om voor jezelf te kiezen omdat je bang bent iemand teleur te stellen.

Dan kan het interessant zijn om niet alleen naar jezelf te kijken, maar ook naar de plek die jij inneemt ten opzichte van anderen.

Systemische coaching of een familieopstelling kan daarbij een manier zijn om die verhoudingen zichtbaar te maken.

Soms weet je lichaam het eerder dan je hoofd

Een patroon zit niet alleen in wat je denkt.

Je kunt het soms ook merken aan je lichaam.

Je schouders spannen zich aan. Je houdt je adem in. Je maakt jezelf kleiner. Je zet juist een stap naar voren. Of je voelt dat je eigenlijk nee wilt zeggen terwijl je mond al ja zegt.

Daarom gebruik ik binnen mijn coaching ook ervaringsgerichte werkvormen.

Dat kan een opstelling zijn, maar bijvoorbeeld ook Systemisch Boksen.

Door iets daadwerkelijk te ervaren in plaats van er alleen over te praten, kan sneller zichtbaar worden wat je automatisch doet.

Een patroon is niet goed of fout

Dit vind ik belangrijk.

Het doel is niet om tegen jezelf te zeggen:

“Zie je wel, ik doe het alweer verkeerd.”

Een patroon is vaak ooit ergens ontstaan omdat het op dat moment voor jou werkte.

De interessantere vraag is:

Past deze manier van reageren nog bij wie ik vandaag ben en bij het leven dat ik nu wil leiden?

Als het antwoord nee is, kun je gaan onderzoeken wat je anders zou willen.

Veranderen begint met herkennen

Een patroon dat je niet ziet, kun je moeilijk veranderen.

Daarom hoeft de eerste stap helemaal niet groot te zijn.

Misschien is het eerst voldoende om te herkennen:

Hé, daar doe ik het weer.

Zonder jezelf meteen te veroordelen.

Vanaf dat moment ontstaat er ruimte.

Ruimte om stil te staan.
Ruimte om te voelen.
En uiteindelijk ruimte om een andere keuze te maken.

Loop jij steeds tegen hetzelfde aan?

Misschien herken je jezelf in dit verhaal, maar weet je nog helemaal niet welke vorm van coaching bij je past.

Dat hoeft ook niet.

Tijdens een eerste kennismaking kijken we samen naar wat er bij jou speelt. Van daaruit kunnen we onderzoeken welke begeleiding het beste aansluit.

Je hoeft niet precies te weten waar het vandaan komt. Voelen dat je ergens in vastloopt, is genoeg.